Familiaal bezoek

Afgelopen weekend had ik familie op bezoek: mijn zus Katrien en mijn nicht Leen.  


Na een waarschuwing vooraf om de allertoeristische dingen op vrijdag te bezoeken, wanneer ik nog moest werken, en een waarschuwing om zelf al te bedenken wat ze eventueel wilden doen, is ons weekend goed van start gegaan! 



Vrijdag hadden we nog prachtig weer, dus na een ( voor mij getrakteerde!) maaltijd bij de Mexicaan zetten we ons op de kade met een flesje wijn en een zak chocotoffs. Het romantische beeld van een rustige avond op de kade aan het water werd al snel doorprikt toen we er aan kwamen. Het leek wel een receptie, een Starwarsconventie, een uit de hand gelopen homeparty! Om de minuut kwam er wel iemand voorbij om drank of sigaretten te verkopen, irritante jongens moesten duidelijk gemaakt worden om weg te blijven, chips moet gedeeld worden en de politie is ook vaste bezoeker op de kades. Zaterdag zijn we nog eens terug geweest, maar aangezien het weer toen al minder was, was er meer ademruimte.


Na het vaste ongeloof bij het zien van de afmetingen van de kamer en de logistieke organisatie van bedden en spullen ( zakken in de douche!) volgde een door de luchtmatras gestoorde nachtrust. 


Zaterdag stond er bij mij iets op het lijstje: Parc Citroën, daarna ging ik overal mee naartoe, als ik dat maar kon gaan zien. Dus allen daarheen! Het park is 20 jaar oud, maar oogt nog heel modern, je ziet alleen al heel veel vervallen stukjes. Het kernelement van het park is trouwens water, in alle soorten fonteinen en watervallen. Spijtig genoeg was er slechts 1 fontein in werking. Het park is opgebouwd uit een groot grasveld in het midden , met een pad er over heen van hoek tot hoek, en aan de randen verschillende thematuinen. Er zijn ook verschillende kleine serres die via een loopbrug toegankelijk zijn, alleen waren ze uiteraard gesloten wegens 'onderhoud'. 

Van daaruit rechtstreeks naar de Eiffeltoren, vond ik niet zo erg, want eigenlijk ben ik er nog maar amper vlakbij geweest. Terwijl ik interessante weetjes citeerde uit mijn Trotter ( zo zit er bijvoorbeeld voor 60 ton verf op de Eiffeltoren, wordt hij om de 5 jaar geschilderd en wordt hij geschilderd in 3 verschillende kleuren , die lichter worden naar boven toen, om zo de illusie te wekken dat hij hoger is) wandelden we tot de Ecole Militaire, gesticht door Lodewijk de XV voor zijn vrouw.Napoleon heeft hier nog 1 jaar les gevolgd en verliet de school als onderluitenant met de mededeling " Hij zal het ver schoppen, als de omstandigheden een beetje meezitten". Het gebied van de Eiffeltoren was eerst een soort moeras, toen het omgebouwd werd tot een oefenveld voor de militairen in de Ecole. Champ de Mars, het terrein rond de toren, betekent 'Veld van Mars' aangezien hij de God van de Oorlog is.

Daarna nog een bezoek aan het Hôtel des Invalides, gebouwd door Lodewijk de XIV, de voorganger dus van bovenstaande Lodewijk. Hij wilde niet dat degenen die hen zo trouw gediend hadden, vergeten zouden worden, dus bouwde hij voor hen een luxebejaardenhuis. 

Politie te paard moet ook stoppen voor de rode lichten!

S avonds vonden we een leuk cafeetje, de Kameleon, met best doenbare prijzen!


Zondag rustdag, na zo'n intensieve wandeldag zaterdag! Een beetje kuieren in de Tuileriën en dan wat wandelen langs het Canal Saint-Martin. Een laatste wijntje in de zon alvorens ons huiswaarts te haasten, zodat mijn gasten hun bus zouden halen. 


Een gevuld, maar niet te druk weekend, met mensen van wie ik houd, zo moet dat zijn...