Deze gele kleur is echt wel prachtig, vooral in combinatie met een beetje zon. Het geeft meteen een veel vrolijker gevoel dan onze stenen. Hoewel ik moet zeggen dat kasseien ook nog altijd heel veel charme hebben! Ik ben overigens op stage uitgeroepen tot baksteendeskundige, met als enige reden dat ik uit België kom. "In België gebruiken ze alleen maar baksteen, dus jij zal daar wel veel van weten!" kreeg ik te horen en ineens werd ik overspoeld met vragen over formaat, gebruik, legpatroon... Ik heb eventjes diep in mijn geheugen moeten graven naar informatie die ik in het eerste jaar opgedaan heb. Mijn advies dat het misschien niet zo'n goed idee was om bakstenen te gebruiken als bestrating wimpelden ze wel weg want " in Amsterdam heb ik dat ook eens gezien". Advies over legpatroon volgden ze dan wel, zonder het even te checken, wat mij wel verbaasde.
Om terug te komen op de kleuren van Parijs, die veranderen nogal eens. Uiteraard kan het hier ook grijs en druilerig zijn, maar kleuren die ook veel terug komen zijn wit en blauw. Wit van betogingen en blauw van politie.
Bijna iedere dag kom ik wel een betoging tegen, mensen met witte spandoeken met leuzen erop, vaak niet in het Frans. Ik snap niet echt waarom ze hier verder mee blijven gaan, want het doel is een beetje voorbijgestreeft als het iets van alledag is, waar niemand meer naar om kijkt.
Wat ook mee het straatbeeld bepaald is dus de politie. Je hebt de gewone politie, de Gendarmerie en dan nog anders groepen waar ik niet veel van begrijp. Iedere dag zie ik wel een uitdrukking van de macht van de arm der wet in de vorm van groepen politiemensen. En dat gaat dan gepaard met veel lawaai, honden, schilden, heel veel busjes,... Ook zijn er militairen die door de straten en door de metro patrouilleren met een machinegeweer in de hand. Zij controleren vooral op gevaar in verband met terrorisme. Alle vuilbakken in Parijs zijn trouwens gewoon doorzichtige groene zakken, zodat men meteen kan zien of er een bom in zit. Ik moet zeggen, als ik de megahalte van Châtelet met de metro passeer en ik moet daar overstappen en de lange gang met rolband nemen, voel ik me net op een vlieghaven, alleen als er onder de grond iets gebeurd, kan je niet zo maar weg... Brrrr
Vorig weekend heb ik nog een echte vertoning gezien. Ik ging Dini halen aan het Gare Du Nord, een heel groot station. Ik kwam aan via de metro en er stonden minstens 100 politiemensen verspreid in het station! In groepjes van 20 versperden ze de weg naar bepaalde doorgangen, anderen liepen koortsachtig de roltrappen af en op, anderen stonden van bovenaf verspreid toe te kijken. Ik weet nog altijd niet wat er aan de hand was, maar na een kwartier waren ze bijna allemaal weer weg.Ik was de enige die er verbaasd over was, andere mensen liepen rustig door. Gebeurd blijkbaar heel erg vaak.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten