Voornemens voor het nieuwe jaar

Na twee leuke weken thuis was daar zondag het onvermijdelijke: de terugkeer naar Parijs. Eerlijk, ik had er geen zin in. Ik had net twee weken met familie en vrienden en feesten achter de rug. Plus ik kon Nederlands praten, naar believen zeggen wat ik wou zonder na te denken. Degenen die ooit op Erasmus gegaan zijn zullen misschien zeggen: ja maar na twee weken ben je het thuis toch beu? En al de rest zegt misschien: Parijs, wat kan er daar nu mis mee zijn?

Ja tuurlijk, Parijs is geweldig. Maar ik had er toch niet veel zin in. Ik denk dat het voornamelijk lag aan het feit dat het zo moeilijk is om nieuwe mensen te leren kennen. Uiteraard kende ik ook niemand toen ik naar Gent ging om te studeren. Maar dat was anders. Op school leer je gemakkelijk nieuwe mensen kennen. En ze spreken jouw taal. Zelfs al spreek je heel goed een andere taal, toch is het moeilijk om over die drempel heen te geraken. Je blijft hangen bij beleefdheden en steeds dezelfde vragen. Grapjes maken en spontaan zijn is erg moeilijk. Hoewel ik nu wel aanvoel dat mijn Frans verbetert. Gewoon doen is de boodschap!

Ik denk dat het goed geweest is dat ik twee weken thuis ben geweest. Ik heb meteen gevoeld: oke, ik wil wel in een grotere stad wonen, maar niet té ver van familie en vrienden. Het moet doenbaar blijven. Nu ik terug ben voel ik ook dat het gemakkelijker is. Ik ben veel vertrouwder met de stad en trek het me allemaal minder aan. Waarschijnlijk heeft het feit dat er weer nieuwe stagiairs zijn daar wel iets mee te maken. Momenteel zijn we met 8, de 5 Italianen , ik en de twee nieuwe meisjes. Een is zwitserse, maar van het Italiaans sprekende gedeelte. Haar frans is echter super goed en ze is ook heel sociaal, omdat ze hier ook niemand kent. Dat was een beetje het probleem met de anderen, ze kwamen allemaal van dezelfde school. Het andere meisje is een Française. Spijtig genoeg blijft ze maar een maand. Haar aanwezigheid zorgt er voor dat de anderen minder snel overschakelen naar Italiaans. Ik denk dat ze het zelf niet doorhebben hoe moeilijk het is voor mij. Soms excuseren ze zich wel en zeggen ‘ ja sorry, maar het is zo moeilijk om het uit te leggen in het Frans, dan kunnen we het beter gauw in het Italiaans doen’. Dan denk ik: het is voor iedereen even moeilijk om Frans te praten, maar voor mij onmogelijk om Italiaans te praten. Ze denken echt dat ik hen wel begrijp blijkbaar. Ik heb al vaak gevraagd om het ook eens in het Frans te zeggen. Op een gegeven moment gisteren werd ik echt kwaad toen ze weer overschakelden naar Italiaans. Vanaf toen hadden ze het wel door denk ik.

Nee echt, het is bizar. Al die keren dat er iemand een vriend uit het buitenland meenam, probeer je wel Engels te praten, maar soms schakel je automatisch over. Zonder dat je het beseft dat die persoon er bij staat voor spek en bonen!

Maar we mogen ons hoofd niet laten hangen! Deze week een heleboel nieuwe voornemens: de was gaan doen, minder binnen blijven en meer dingen gaan doen!

Het weer zit me in ieder geval mee: het lijkt bijna lente in Parijs, het is echt warm buiten! Het eerste voornemen is al in de pocket. Vanavond heb ik voor het eerst ( ja ik schaam mij) in mijn leven de was gedaan! En dan nog in een openbaar wassalon. Gelukkig werd ik meteen geholpen door een Engels sprekende kerel die zichzelf ‘The King of Laundry’ noemde en met veel grote gebaren en overdreven zinnen het simpele systeem uitlegde. Ik heb hem gezegd dat hij mijn grote washeld was en hij was meteen gelukkig.

De andere voornemens zullen ook in actie treden deze week. Op het programma: morgenavond naar het Louvre, want het is open tot 22 u en gratis voor mensen onder de 26. Zaterdag: Tour de Montparnasse. Prachtig uitzicht naar het schijnt. En zondag… tadaam… Versailles! Ook gratis voor mensen onder de 26 trouwens! Wel alleen bepaalde delen van het kasteel uiteraard. Misschien schiet ik mezelf in mijn voet door deze voornemens hier te zetten, want dan moet ik me er ook aan houden… Maar aan de andere kant, deze blog is er voornamelijk voor mezelf, als een soort dagboek. Niets mis mee om dan grote beloftes te doen!